Sewe Oordele van God Sedert Christus se Koms

Johan Malan, Mosselbaai (Junie 2013)

God se toorn oor sondaars is een van sy attribute wat in ons tyd al hoe minder verkondig word. Die beginsel staan vas dat God sonde verafsku en dit nie ongestraf sal laat bly nie. By die groot eindoordeel sal Hy alle sondaars wat geweier het om hulleself tot Hom te bekeer, tot die poel van vuur veroordeel. Dit is egter nie God se wil om sondaars te veroordeel nie, daarom roep Hy almal van hulle tot bekering op: “Ek het geen behae in die dood van die goddelose nie, maar daarin dat die goddelose hom bekeer van sy weg en lewe” (Eseg. 33:11).

Sondaars wat nie op die oproep tot bekering reageer nie, leef in ’n toestand van rebellie teen God omdat hulle weier om in ooreenstemming met sy eis vir geregtigheid te leef. Hulle verloën sy oppergesag, verwerp sy waarskuwings teen sonde, leef volgens hulle eie bose begeerlikhede en wek sy toorn dikwels nog verder op deur valse gode te aanbid. Deur hulle eie optrede dwing hulle God om hulle tydens die eindoordeel weg te stuur in die ewige duisternis.
Die Here het aan elkeen van ons ’n vrye wil gegee om self te besluit hoe ons wil leef en wie ons wil dien. Hy intimideer of dwing niemand nie omdat Hy wil hê dat mense Hom vrywillig sal liefhê deur sy Seun, Jesus Christus, as Verlosser te aanvaar. Hoewel mense almal ’n vrye keuse het, is hulle nie vry van die gevolge van hulle keuse nie. Daar sal rekenskap geëis word van diegene wat weier om aan die waarheid gehoorsaam te wees deur hulle Skepper te dien en lief te hê: “God het dan die tye van onkunde oorgesien en verkondig nou aan al die mense oral dat hulle hul moet bekeer, omdat Hy ’n dag bepaal het  waarop Hy die wêreld in geregtigheid sal oordeel” (Hand. 17:30-31).
Dit is nie net tot die eer van die Here nie, maar ook in jou eie belang om aan die oproep tot bekering te voldoen. Diegene wat die wêreldwye aanbod tot redding weier deur ’n lewe van sonde bó ’n lewe van geregtigheid te verkies, sal noodwendig die gevolge van hulle eie lewenstyl moet dra: “Moenie dwaal nie; God laat Hom nie bespot nie; want net wat die mens saai, dit sal hy ook maai” (Gal. 6:7). Die sondaars se bose werke sal teen hulle getuig, en hulle sal agterkom dat dit “vreeslik is om te val in die hande van die lewende God” (Heb. 10:31).
Die eindoordeel is seker en gewis: “Daar kom ’n uur wanneer almal wat in die grafte is, sy stem sal hoor en sal uitgaan, die wat goed gedoen het, tot die opstanding van die lewe, en die wat kwaad gedoen het, tot die opstanding van die veroordeling” (Joh. 5:28-29). Hoewel die goddeloses se opstanding eers aan die einde van die millennium sal aanbreek (Op. 20:5), kom dit seker en gewis. Hulle sal liggame kry wat fisies gepynig sal word vir altyd – dit is die ewige dood.
Die Here het in Ou-Testamentiese tye dikwels sy oordele oor bose mense uitgestort, soos bv. in die tyd van Noag en Lot. Hierdeur het Hy ’n duidelike waarskuwing aan almal gerig wat hulle harte verhard en die weg van rebellie teen Hom verkies. In Nuwe-Testamentiese tye het die situasie egter verander. God het beveel dat die Christelike evangelie eers aan die hele wêreld verkondig moes word voordat die ongelowiges en rebelle geoordeel sal word. Sewe oordele is bepaal vir die tyd sedert Christus se koms. Hulle is die volgende:

1. Die oordeel oor sonde op Gólgota

Volgens Romeine 6:23 is die straf van die sonde die dood. Dieselfde beginsel is in die Ou Testament al bevestig: “Die siel wat sondig, dié moet sterwe” (Eseg. 18:4). God se regverdigheid en die onveranderlikheid van sy Woord vereis dat Hy die sonde moet straf. Op Gólgota het Jesus Christus die straf van God vir die sonde van die hele wêreld op Homself geneem. “Hy is ter wille van ons oortredinge deurboor, ter wille van ons ongeregtighede is Hy verbrysel; die straf wat vir ons die vrede aanbring, was op Hom” (Jes. 53:5). Jesus het Homself oorgegee aan Hom wat regverdig oordeel en “self ons sondes in sy liggaam op die kruishout gedra” (1 Pet. 2:23-24).
Die oomblik toe die las van die wêreld se sonde op Jesus gelê is, het ’n donker wolk skeiding tussen Hom en sy Vader gebring. Hy het die doodstraf wat God oor sondaars bepaal het, ten volle uitgedien en daarna triomfantelik uit die dood opgestaan. Nou bied Hy vergifnis van sonde en ’n nuwe lewe aan alle berouvolle sondaars wat Hom as hulle Verlosser aanneem. Die feit dat die Here Jesus die straf vir ons sonde betaal het, beteken dat ons nie in die oordeel sal kom nie: “Daar is dan nou geen veroordeling vir die wat in Christus Jesus is nie” (Rom. 8:1; vgl. Joh. 5:24). Om dieselfde rede sal gelowiges ook die komende oordeel van die groot verdrukking ontvlug.

2. Die oordeel oor Jerusalem en sy inwoners

Israel is vir eeue lank gedurende Ou-Testamentiese tye op die koms van die Messias voorberei. Die tempeldiens met sy skaduagtige offers het gedien as voorbereiding op die eenmalige offer van die Messias wat as die Lam van God sy lewe vir die sonde van die mensdom afgelê het. Dit is vanselfsprekend dat indien Israel nie die soenoffer sou aanvaar wat die Messias namens hulle gebring het nie, hulle as volk onder God se oordele sou verkeer. As gevolg hiervan sou hulle ook die voorreg verbeur om instrumente in God se hand vir die evangelisering van die wêreld te wees. Die Groot Opdrag is aan Christus se dissipels onder alle nasies toevertrou.
Jerusalem en sy inwoners, wat die kern van die Joodse volk is, is in die jaar 70 n.C. deur God geoordeel nadat die volksleiers verraad teen die Messias gepleeg en Hom verwerp het. Die Here Jesus het vir hulle gesê: “Jerusalem, Jerusalem, jy wat die profete doodmaak en stenig dié wat na jou gestuur is, hoe dikwels wou Ek jou kinders bymekaarmaak… en julle wou nie! Kyk, julle huis word vir julle woes gelaat” (Matt. 23:37-38). In Lukas sê Hy: “Want daar sal dae oor jou kom dat jou vyande ’n skans rondom jou sal opwerp en jou omsingel en jou van alle kante insluit. En hulle sal jou en jou kinders in jou teen die grond verpletter; en hulle sal in jou nie een klip op die ander laat bly nie, omdat jy die gunstige tyd toe God jou besoek het, nie opgemerk het nie” (Luk. 19:43-44). Swaar strawwe het op Israel se ongeloof gevolg.
Uit hierdie oordeel, wat na die internasionale verstrooiing van Israel gelei het, was daar egter ontvlugting vir die gelowiges: “En wanneer julle Jerusalem deur leërs omsingeld sien, dan moet julle weet dat sy verwoesting naby is. Dan moet die wat in Judéa is, na die berge vlug; en die wat in die stad is, moet uitgaan. … Want dit sal dae van wraak wees, sodat alles wat geskrywe is, vervul kan word” (Luk. 21:20-22). Goddelike wraak is oor Israel en hulle hoofstad uitgestort, maar voor die tyd het die Messiaanse Jode na Pella oorkant die Jordaan gevlug. Hulle het nie in die oordeel van die ongelowige Jode gekom nie.
Israel se verstrooiing sou dwarsdeur die kerkbedeling voortduur (Lev. 26:33), totdat hulle aan die einde daarvan na hulle land teruggelei en voorberei sal word vir ’n herontmoeting met die Messias. By hierdie geleentheid sal hulle Hom as volk ten volle aanvaar (Sag. 12:10; Matt. 23:39).

3. Regterstoel-oordeel

In Nuwe-Testamentiese tye, ná die verstrooiing van Israel weens hulle nasionale ongeloof, oordeel die Here nie volke of gemeenskappe soos in die tyd van Noag en Lot, of in Egipte tydens Israel se uittog nie. Ons leef nou in die tyd van genade, nie van oordele nie. Dit beteken nie dat die Here daarvan afgesien het om verharde sondaars te oordeel nie; Hy gaan dit nog steeds doen, maar die oordele volg eers nadat die kerkbedeling formeel d.m.v. die wegraping afgesluit is. Dit is die rede waarom bose organisasies, regerings en valse gelowe selfs vir eeue lank kon voortbestaan sonder om geoordeel te word. Hulle oordeel gaan egter kom, en in die tussentyd maak hulle die maat van hulle ongeregtigheid vol.
Die eerste oordeel ná die kerkbedeling sal die regterstoel-oordeel vir die ware kerk wees. Eers daarna sal die Here die sondaars in die groot verdrukking oordeel: “Want die tyd is daar dat die oordeel moet begin by die huis van God. En as dit eers by ons begin, wat sal die einde wees van die wat aan die evangelie van God ongehoorsaam is? En as die regverdige nouliks gered word, waar sal die goddelose en die sondaar verskyn?” (1 Pet. 4:17-18).
Direk ná die wegraping gaan al die Christene voor die regterstoel van Christus verskyn. Dit gaan ’n oordeel oor hulle werke ná bekering wees, en genadeloon sal aan die oorwinnaars toegeken word. Hier gaan dus nie ’n véroordeling plaasvind nie, maar ’n béoordeling. Paulus sê aan die gemeente in Rome: “Ons sal almal voor die regterstoel van Christus gestel word. … So sal elkeen van ons dan vir homself aan God rekenskap gee” (Rom. 14:10-12). Aan die Korinthiërs sê hy: “Elkeen sal sy eie loon volgens sy eie arbeid ontvang … maar elkeen moet oppas hoe hy op [die fondament Jesus Christus] bou. … As iemand op dié fondament bou goud, silwer, kosbare stene, hout, hooi, stoppels, elkeen se werk sal aan die lig kom … hoedanig dit is. As iemand se werk bly staan wat hy daarop gebou het, sal hy loon ontvang; as iemand se werk verbrand word, sal hy skade ly; alhoewel hy self gered sal word, maar soos deur vuur heen” (1 Kor. 3:8-15). Christene het ’n ernstige opdrag om werke te doen wat by die bekering pas, sodat hulle nie eendag met leë hande voor die Here sal verskyn nie.

4. Oordele tydens die verdrukking

Die dag van die Here, wanneer Christus as Bruidegom, Regter en Koning geopenbaar sal word, sal begin tydens die wegvoering van die gemeente en die aanvang van die sewe jaar lange verdrukking. Ná 3½ jaar van valse vrede onder die leiding van die Antichris sal daar tydens die oorblywende 3½ jaar van sy bewind ’n groot verdrukking wees soos daar van die begin van die wêreld af nog nooit was nie en ook nooit daarna sal wees nie (Matt. 24:21). In dié tyd sal 21 goddelike oordele oor die aarde uitgestort word, naamlik die sewe seëls, die sewe basuine en die sewe laaste plae waarvan ons in Openbaring lees. Die Here Jesus het gesê dat as hierdie tyd van verdrukking nie verkort word nie, geen mens op aarde dit sou oorleef nie (Matt. 24:21-22).
Die verdrukking sal ’n tyd van goddelike wraak oor die sondaars wees wat onvergelyklik in die wêreldgeskiedenis sal wees. Jesaja praat ook oor hierdie tyd: “Kyk, die dag van die Here kom, verskriklik, met grimmigheid en toorngloed, om die aarde ’n woesteny te maak en sy sondaars daaruit te verdelg” (Jes. 13:9). Die Here voeg hierby: “En Ek sal aan die wêreld sy boosheid besoek, en aan die goddelose hulle ongeregtigheid” (Jes. 13:11). Dit sal dus ’n tyd van die grootskaalse verdelging van sondaars wees wat die Drie-enige God, sy Woord en sy geregtigheid verwerp en sy volgelinge verdruk en doodgemaak het.
Ontsettende plae sal in hierdie tyd oor die aarde uitgegiet word. Die Here Jesus het gesê: “En daar sal tekens wees aan die son en maan en sterre, en op die aarde benoudheid van nasies in hulle radeloosheid, wanneer see en branders dreun, en mense se harte beswyk van vrees en verwagting van die dinge wat oor die wêreld kom, want die kragte van die hemele sal geskud word” (Luk. 21:25-26). Mense sal so verskrik wees deur uiterste natuurrampe dat hulle na die berge sal vlug en tot die rotse uitroep: “Val op ons en verberg ons vir die aangesig van Hom wat op die troon sit, en vir die toorn van die Lam; want die groot dag van sy toorn het gekom, en wie kan bestaan?” (Op. 6:16-17). Hierdie dag van toorn verwys na God se oordele oor ’n onbekeerlike mensdom.
Min mense sal hierdie tyd van verskrikking oorleef: “Die aarde is ontheilig onder sy bewoners. ... Daarom verteer die vloek die aarde en moet sy inwoners boet; daarom word die bewoners van die aarde deur ’n gloed verteer en bly daar min mense oor” (Jes. 24:5-6).
Die Antichris sal ’n huwelik met die valse wêreldgodsdienste sluit, in nabootsing van die verhouding tussen Jesus Christus en sy bruidsgemeente. Godsdienstige Babilon, die bruid van die Antichris, gaan egter nie ’n lang en gelukkige huwelik hê nie. Sy sal net vir 3½ jaar op die dier se rug ry, en groot voorregte en aansien in sy koninkryk geniet voordat sy afgegooi en doodgemaak sal word. Johannes beskryf haar teregstelling só: “...ek sal jou toon die oordeel van die groot hoer wat op die baie waters sit. ... En die tien horings wat jy op die dier gesien het, hulle sal die hoer haat en haar verlate maak en naak, en haar vlees eet en haar met vuur verbrand. Want God het dit in hulle harte gegee om sy bedoeling uit te voer” (Op. 17:1, 16-17).
Wanneer die Antichris homself in die middel van die verdrukking tot God verklaar, sal hy nie meer as universele messias vir ’n alliansie van wêreldgodsdienste beskikbaar wees nie. Alle gelowe sal dan verbied en hulle aanbiddingsplekke vernietig of vir ander gebruike omskep word. Die enigste opsie wat daar dan aan al die misleide aanhangers van die valse gelowe gebied sal word, sal wees om die dier as god te aanbid en voor sy beeld neer te buig. Diegene wat weier om dit te doen, sal volgens Openbaring 13:15 tereggestel word.
Die Antichris se bruid sal dus net ’n kort tyd van glorie geniet – 1260 dae van haar huweliksdag af totdat sy skielik na die vlak van godsdienstige slawerny verneder sal word. Sy sal teregstelling in die gesig staar indien sy sou weier om haar wrede heerser as God te aanbid. Wat ’n duur prys is dit nie wat sy sal moet betaal om guns in die dier se oë te vind nie! Sy moet haar gewete verkrag, haar rug op die lewende God en sy Seun, Jesus Christus, draai, bereid wees om gruwelik misbruik te word, en boonop nog ’n verbond met die dood sluit – dit alles vir ’n spreekwoordelike pot lensiesop! Dit is die pad van die dood wat Esau en Judas Iskáriot ook bewandel het.

5. Oordeel oor die Antichris en die valse profeet

Die Antichris se laaste groot teiken sal Christus self wees, asook sy hemelse leërmag wat Hom op die dag van sy wederkoms sal volg. Hy sal besef dat Jesus se koms die einde van sy koninkryk sal beteken, daarom sal hy alles in die stryd werp om teen die ware Messias te veg. Dit sal ’n totaal futiele poging wees, omdat Jesus die Koning van die konings is wat alle mag in die hemel én op aarde het. Die Antichris sal deur hierdie konfrontasie sy eie ondergang sowel as dié van sy volgelinge bewerkstellig. Dit sal nie ’n lang en hewige stryd wees nie, maar ’n oombliklike verdelging van die vyandelike magte wat dit sal waag om teen Christus te veg.
Volgens Sagaria 14:12-13 sal ’n plaag van die Here oor die nasies uitgestort word wat tydens die slag van Armagéddon teen Jerusalem opgetrek het, en hulle sal onmiddellik deur die gloed van sy oordele verteer word. Daniël sê die magtige koning wat ’n skrikbewind op aarde gevoer het, nl. die Antichris, “sal aan sy einde kom, en daar sal vir hom geen helper wees nie” (Dan. 11:45).
Johannes beskryf hierdie oordeel só: “En ek het die dier en die konings van die aarde en hulle leërs versameld gesien, om oorlog te voer teen Hom wat op die perd sit, en teen sy leër. En die dier is gevange geneem, en saam met hom die valse profeet wat die tekens in sy teenwoordigheid gedoen het, waarmee hy húlle verlei het wat die merk van die dier ontvang en sy beeld aanbid het. Lewend is die twee gewerp in die vuurpoel wat met swawel brand. En die ander is gedood met die swaard wat uit die mond gaan van Hom wat op die perd sit; en al die voëls is versadig van hulle vlees” (Op. 19:19-21).

6. Die oordeel oor die nasies

Hierdie oordeel sal ná die wederkoms van Jesus Christus plaasvind, net voor die instelling van sy duisendjarige vrederyk op aarde. Direk ná sy koms sal Hy eers met die oorblyfsel van Israel versoen word. Sagaria sê dat die Jode wat die groot verdrukking oorleef het, sal opsien na Hom vir wie hulle deurboor het, en bitterlik oor Hom ween (Sag. 12:10). Hulle sal dan almal gered word. Van dié wonderlike dag sê die Here: “Hulle sal my Naam aanroep, en Ek sal hulle verhoor. Ek sê: Dit is my volk! En hulle sal sê: Die Here, my God!” (Sag. 13:9; vgl. Rom. 11:26; Jer. 31:34). Daarna sal Christus Homself tot die oorblyfsel van die nie-Joodse nasies wend en hulle as individue in twee groepe verdeel: die gereddes en ongereddes. In Matthéüs 25 lees ons die volgende hieroor:
“Wanneer die Seun van die mens in sy heerlikheid kom en al die heilige engele saam met Hom, dan sal Hy op sy heerlike troon sit; en voor Hom sal al die nasies versamel word, en Hy sal hulle van mekaar afskei soos die herder die skape van die bokke afskei. … Dan sal die Koning vir die wat aan sy regterhand is, sê: Kom, julle geseëndes van my Vader, beërf die koninkryk wat vir julle berei is van die grondlegging van die wêreld af. Want Ek het honger gehad, en julle het My te ete gegee; Ek het dors gehad, en julle het My te drinke gegee; Ek was ’n vreemdeling, en julle het My herberg gegee; Ek was naak, en julle het My geklee; Ek was siek, en julle het My besoek; in die gevangenis was Ek, en julle het na My gekom. … Voorwaar Ek sê vir julle, vir sover julle dit gedoen het aan een van die geringste van hierdie broeders van My, het julle dit aan My gedoen. Dan sal Hy ook vir dié aan sy linkerhand sê: Gaan weg van My, julle vervloektes, in die ewige vuur wat berei is vir die duiwel en sy engele” (Matt. 25:31-41).
Die uitdrukking “hierdie broeders van My” verwys duidelik na ’n derde groep wat nie onder die veroordeelde bokke of die geredde skape is nie. Die enigste moontlike groep wat dit kan wees, is die Jode, want hulle is die biologiese broers van Jesus. In die groot benoudheid en vervolging van die verdrukking sal die Jode ’n baie moeilike tyd hê (Matt. 24:15-21), want die magte van die Antichris sal probeer om Israel heeltemal uit te wis. Lede van nie-Joodse nasies wat in hierdie tyd uit hulle pad sal gaan om Jode te help en te beskerm, sal daardeur te kenne gee dat hulle die Antichris se opdragte verwerp, en dat hulle deur die liefde van die ware Christus gemotiveer word om ’n helpende hand na die voortvlugtende Jode te reik. Dit sal baie gevaarlik wees om hulp van hierdie aard te verleen, omdat die Antichris dit as verraad sal beskou wanneer die Jode wat hulle verbond met hom verbreek het, op enige manier gehelp of ondersteun word.
Die werke van hierdie barmhartige nie-Jode sal hulle nie red nie, maar sal ’n bewys of uitvloeisel van hulle redding wees. Hulle sal saam met Jesus Christus in sy koninkryk regeer, terwyl die verlorenes wat saam die Antichris die Jode vervolg het, veroordeel sal word.

7. Die eindoordeel

Al die verlore siele van alle eeue sal tydens die tweede opstanding aan die einde van die duisendjarige vrederyk opgewek word om tot die ewige poel van vuur verdoem te word. Johannes sê: “En Ek het ’n groot wit troon gesien. ... En ek het die dode, klein en groot, voor God sien staan, en die boeke is geopen; en ’n ander boek, die boek van die lewe, is geopen. En die dode is geoordeel na wat in die boeke geskryf is, volgens hulle werke. En die see het die dode gegee wat daarin was, en die dood en die doderyk het die dode gegee wat daarin was. … En as dit bevind is dat iemand nie opgeskryf was in die boek van die lewe nie, is hy in die poel van vuur gewerp” (Op. 20:11-15).
Die boek van die lewe is die rekord van alle geredde mense. Die feit dat hierdie mense se name nie daarin verskyn nie, is ’n bewys van hulle ongeredde toestand. Die stelling in Openbaring 20:5-6 dat hulle nie aan die eerste opstanding deel gehad het nie, is reeds ’n konkrete aanduiding dat hulle ongered is. Hulle word verder ook nog na aanleiding van hulle sondige dade geoordeel wat in die ander boeke opgeskryf is.
Johannes 5:24 sê dat die kinders van die Here die ewige lewe het en nie in die oordeel kom nie, omdat hulle oorgegaan het uit die dood in die lewe. Romeine 8:1 bevestig ook die feit dat daar geen veroordeling vir hulle is nie, daarom sal diegene wat in die vrederyk gered word, nie voor die groot wit troon veroordeel word nie, maar vrygespreek word omdat hulle name in die boek van die lewe sal wees.
Die miljoene verlore siele gaan ’n grusame, ewige toekoms in die brandende poel van vuur tegemoet. Hulle het God nie gevrees nie, ten spyte van die feit dat Hy die een is wat hulle liggaam én siel vir ewig in die hel kan verderwe. In daardie plek van verskrikking sal hulle wurm nie sterf en die vuur nie uitgeblus word nie (Mark. 9:44). Volgens Openbaring 14:11 wag daar nimmereindigende smarte op hulle omdat die rook van hulle pyniging vir ewig sal opstyg. Daniël sê dat hulle smaadheid vir ewig afgryslik sal wees (Dan. 12:2).
Dit is die gevolge van God se toorn oor die sondaars. Daar ís egter ’n alternatief wat uit God se genade en liefde aan almal gebied word: “Want die loon van die sonde is die dood, maar die genadegawe van God is die ewige lewe in Christus Jesus, onse Here” (Rom. 6:23). Daar is slegs twee eindbestemmings vir die mens – óf die hemel óf die hel. Die Here Jesus het gesê dat as jy nie weergebore is nie, jy die koninkryk van God nie sal sien nie (Joh. 3:3). Al wat dan vir jou oorbly, is ’n verskriklike verwagting van oordeel en ’n vuurgloed wat die teëstanders sal verteer (Heb. 10:27). Die keuse is joune.
Ons is in die doodsnikke van die genade-bedeling waarin verlore sondaars hulle nog tot God kan bekeer. Daarna volg die oordele van God in die groot verdrukking, wanneer miljoene verharde sondaars wat hulleself aan die kant van die Antichris geskaar het, in die skrikwekkende en wêreldwye oordele van God sal sterf.
Verkondig die woord; hou aan tydig en ontydig; weerlê, bestraf, vermaan in alle lankmoedigheid en lering; want daar sal ‘n tyd wees wanneer hulle die gesonde leer nie sal verdra nie, maar, omdat hulle in hul gehoor gestreel wil wees, vir hulle ‘n menigte leraars sal versamel volgens hulle eie begeerlikhede, en die oor sal afkeer van die waarheid en hulle sal wend tot fabels. Maar wees jy in alles nugter; ly verdrukking; doen die werk van ‘n evangelis; vervul jou bediening.